Archiwistyka_tlo
Artykuły > Z kraju > Wystąpienie Tomasza Lejmana na konferencji "Działalność przechowalnicza dokumentacji osobowej i płacowej"
Wystąpienie Tomasza Lejmana na konferencji "Działalność przechowalnicza dokumentacji osobowej i płacowej"
Wystąpienie Tomasza Lejmana, Prokuratora Prokuratury Generalnej poświęcone prowadzonym postępowaniom w sprawach dokumentacji
Tomasz Lejman, Prokurator Prokuratury Generalnej w wystąpieniu zatytułowanym „Informacje o ilości prowadzonych postępowań w sprawach dokumentacji” wyjaśnił, że podstawę prawną doniesień do prokuratury, których przedmiotem było uszkodzenie lub zniszczenie materiałów archiwalnych, stanowi art. 52 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. W okresie od 2012 r. do czerwca br. prokuratura prowadziła 11 postępowań wskutek zawiadomień złożonych w związku z art. 52 ustawy archiwalnej. Postępowania zostały wszczęte na podstawie zawiadomień wniesionych przez archiwa państwowe (3), sądy (2), osoby prywatne (2), Najwyższą Izbę Kontroli (1), Instytutu Pamięci Narodowej (1), marszałka województwa (1) oraz prokuratury (1). Prokuratura, podejmując decyzje merytoryczne względem wniesionych zawiadomień, przedstawiła 1 akt oskarżenia, odmówiła wszczęcia postępowania w 3 przypadkach, umorzyła zaś 7 postępowań. Prelegent podkreślił, że w świetle danych z lat 2012-2013 sprawy te nie były umarzane ze względu na tzw. znikomą szkodliwość społeczną. Prelegent wyraził opinię, że zawiadomienia kierowane do prokuratury na podstawie art. 276 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny powinny dotyczyć wyłącznie zawiadomień o zniszczeniu lub uszkodzeniu pojedynczych dokumentów. Natomiast w przypadku zniszczenia zasobu, np. całego archiwum zakładowego zawiadomienia należy składać na podstawie art. 52 ustawy archiwalnej. Pan Prok. Lejman zadeklarował, że kontroli poddane zostaną decyzje wydane przez prokuraturę o umorzeniu postępowań zawiadomień składanych przez archiwa państwowe. Podkreślił jednak, że prokuratorzy, w przypadku kwalifikacji z art. 52 ustawy archiwalnej, nie zatwierdzają zbyt pochopnie decyzji o umorzeniu postępowania. Nie wykluczył przy tym, że w przypadku zawiadomień o zniszczenie pojedynczych dokumentów, decyzje o umorzeniu postępowania mogły być podejmowane zbyt często. Zwrócił uwagę, że sankcje karne za zniszczenie lub uszkodzenie dokumentów nie wywodzą się tylko z przepisów ustawy archiwalnej. Każdy, kto jest zobowiązany do należytego zabezpieczania danych osobowych, a nie wywiązuje się z nałożonego nań obowiązku, naraża się na odpowiedzialność odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W miejscu tym Pani Elżbieta Liczner z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubuskiego w Zielonej Górze zwróciła uwagę, że dokumentacji niearchiwalnej nie można kwalifikować z art. 52 ustawy archiwalnej, albowiem przepis ten przewiduje sankcje karne dla osób, które uszkadzają lub niszczą materiały archiwalne. Następnie dr Ewa Perłakowska, Dyrektor Departamentu Kształtowania Narodowego Zasobu Archiwalnego NDAP, poinformowała że prokuratury, powołując się na art. 52 ustawy archiwalnej, żądają od archiwów państwowych przede wszystkim wykazania, że badany czyn był skierowany przeciw materiałom  archiwalnym, a więc mającym trwałą wartość historyczną. Przepisu tego nie można stosować do dokumentacji innej, jak np. akta osobowo-płacowe, które mogą wprawdzie zostać przekwalifikowane do materiałów archiwalnych, ale dopiero po upływie 50 lat przechowywania. Wobec czego w przypadku niewłaściwego zabezpieczania dokumentacji osobowo-płacowej jedyną podstawę w kierowanych zawiadomieniach powinny stanowić odpowiednie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W konkluzji dyr. Perłakowska wystąpiła z pytaniem, na jaki artykuł należy się powoływać w zawiadomieniu o naruszeniu prawa. Dotychczas był to bowiem przepis art. 267 kodeksu karnego. Prokurator Tomasz Lejman nie podzielił poglądów dyskutantek i oświadczył, ze prokuratury w przypadku zniszczenia całego zasobu określonego archiwum zakładowego, składnicy akt czy zbioru dokumentacji osobowej i płacowej winny działać w oparciu o art. 52 ustawy archiwalnej. Dodał przy tym, że zetknął się z wyrokiem sądowym, który kwalifikował dokumentację o czasowym okresie przechowywania jako materiały archiwalne. W konkluzji wyraził przekonanie, że nie ma istotnego znaczenia, jaka podstawa prawna wskazana jest w zawiadomieniu, albowiem prokurator sam musi dokonać kwalifikacji prawnej zarzucanych czynów i zbadać, jaki przepis faktycznie został naruszony.  Źródło: http://www.archiwa.gov.pl 
02.10.2013
strzałka do góry