Archiwistyka_tlo
Artykuły > Edukacja archiwistyczna > Historia mówiona - realizacja nagrań
Historia mówiona - realizacja nagrań
Dominik Czapigo, Historia mówiona - realizacja nagrań, w: Archiwistyka Społeczna, wyd. Ośrodek KARTA, Warszawa 2012, ss. 13
"Szczególnym sposobem badania przeszłości jest historia mówiona (z ang. oralhistory). Źródło historyczne (nagranie audio lub wideo) jest tu wywoływane,a nie zastane, a wiedzę o przeszłości czerpie się od bezpośrednich uczestnikówzdarzeń. Jak każdy inny rodzaj źródeł, także nagrania obciążone są pewnymiwadami, a praca z nimi wymaga podejścia krytycznego.Historią mówioną nie jest po prostu wszystko to, co ma postać nagrania,lecz określony sposób narracji o przeszłości, utrwalony w postaci dźwiękulub dźwięku i obrazu. Kluczowa rola przypada narratorowi, który opowiadao swoich przeszłych doświadczeniach. Przykładowo: nie jest historią mówionąaudycja radiowa, w której historyk opowiada o zdarzeniach z przeszłości,które bada, ale w których bezpośrednio nie uczestniczył.Cechą, która wyróżnia historię mówioną pośród innych zapisów dotyczą-cych przeszłości (takich jak na przykład dokumenty urzędowe, wspomnienia)jest to, co literalnie kryje się pod określeniem „mówiona”. Jako taka jest onawięc opowiedziana i, co nie mniej ważne, w tej postaci utrwalona. Zapisaniejej na nośniku umożliwia powrót, ponowne odtworzenie, usłyszenie głosurozmówcy (w przypadku nagrań audio) oraz głosu i obrazu (w przypadkunagrań wideo). (...)"     Źródło:  http://archiwa.org/as/as_img/uploaded/11.Archiwa_spoleczne_podrecznik_Czapigo.pdf             (dostęp z 22.09.2017) 
22.09.2017
strzałka do góry